Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Ο Αϊνστάιν, o άνθρωπος και το σύμπαν

"..Ένα ανθρώπινο όν είναι ένα μέρος του όλου, που ονομάζεται "Σύμπαν", ένα μέρος περιορισμένο στο χρόνο και στο χώρο. Βιώνει τον εαυτό του, τις σκέψεις του και τα συναισθήματά του ως κάτι διαχωρισμένο από τα υπόλοιπα - ένα είδος οφθαλμαπάτης της συνειδητότητάς του. Αυτή η οφθαλμαπάτη είναι ένα είδος φυλακής για εμάς, που μας περιορίζει στις προσωπικές μας επιθυμίες και στην τρυφερότητα προς λίγα άτομα, τα πιο κοντινά μας. Ως αποστολή μας πρέπει να έχουμε την απελευθέρωση του εαυτού μας από αυτή τη φυλακή με το να διευρύνουμε τον κύκλο της συμπόνιας μας ώστε να αγκαλιάσουμε όλα τα έμψυχα όντα και ολόκληρη τη φύση με την ομορφιά της..".

To απόσπασμα ειναι μέρος επιστολής του Einstein και δημοσιέυτηκε το άρθρο του Walter Sullivan με τίτλο: "The Einstein Papers: A  Man of Many Parts," 
Yew York Times, 29 Mαρτίου 1972

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Ο Αριστοφανης και η φρονηση

"Άνθρωποι με φρόνηση πολλές φορές μαθαίνουν πολλά από τους εχθρούς τους. Η φρόνηση είναι ο πιο καλός φρουρός. Αυτό δεν διδάσκεται από τους φίλους, όμως ο εχθρός μάς αναγκάζει να το παραδεχτούμε. Από τους εχθρούς και όχι από τους φίλους μάθαμε να χτίζουμε ψηλά τείχη και να φτιάχνουμε μεγάλα πλοία, κι αυτό το μάθημα σώζει τα παιδιά μας, τα σπίτια μας και τα αγαθά μας."
Αριστοφανης

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Μουσικά ντοκιμαντερ: Cuba feliz (2000)

Όταν η κουβέντα πηγαίνει σε ντοκιμαντέρ για την (πλούσια) μουσική κληρονομιά της Koύβας, το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό όλων είναι αναμφίβολα το υπέροχο Buena Vista Social Club (1999) του Βιμ Βέντερς. 

Yπάρχει όμως ένα ακόμη (και ίσως ακόμη περισότερα) που όποιος θέλει να καταλάβει το τι και το πως της Κουβανέζικης μουσικής θα πρέπει να δει. Αναφερόμαστε στο Cuba Feliz του Karim Dridi που κυκλοφόρησε ένα χρόνο μετά το Buena Vista Social Club, το 2000. 

To Cuba Feliz ακολουθεί τον 76χρονο Κουβανό μουσικό του δρόμου Miguel Del Morales, γνωστό και ως El Gallo (Ο Κόκορας), καθώς ταξιδεύει σε όλη την χώρα μαζί με την κιθάρα του παίζοντας  (μουσική) σε σπίτια φίλων, σε μπαρ, στις γωνίες των δρόμων, σε αυλές και σε κλιμακοστάσια. Η πλούσια φωνή του, χρωματισμένη από τσιγάρα και ρούμι, γαμάτη από ήλιο και βροχή, εξιστορεί τις χαρές και τις λύπες των συμπατριωτών του.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

O Henry Miller σχολιάζει τον Τροπικό του Καρκίνου

Ο Τροπικός του Καρκίνου (ή βόρειος τροπικός) είναι ένας από τους πέντε βασικούς νοητούς κύκλους γεωγραφικού πλάτους στη χαρτογράφηση της Γης. 

Ο Τροπικός του Καρκίνου είναι όμως και το γνωστότερο μυθιστόρημα του Αμερικανού συγγραφέα Henry Miller. Eίναι ένα από τα πιο καταλυτικά μυθιστορήματα στην ιστορία της λογοτεχνίας, το magnum opus του συγγραφέα, το οποίο και εκδίδεται το 1934 στην Γαλία και την Ευρώπη. Για περίπου 30 χρόνια ήταν στην λίστα των απαγορευμένων και δεν είχε κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ.

Ο ίδιος ο Miller είχε γράψει για το βιβλίο του:

«Αυτό δεν είναι βιβλίο. Είναι ένας λίβελος, ένα κακολόγημα, η δυσφήμηση κάποιου ανθρώπου. Δεν είναι βιβλίο στην κανονική έννοια του όρου. Καθόλου. Δεν αποτελεί παρά μια παρατεταμένη διαρκή προσβολή, δεν αντιπροσωπεύει παρά μια ροχάλα εκσφενδονισμένη στο πρόσωπο της Τέχνης, μια κλωτσιά στα μαλακά των Θεών, του Ανθρώπου, της Μοίρας, του Χρόνου, της Αγάπης, της Ομορφιάς του καθετί, του οποιουδήποτε θελήσετε. Σκοπεύω να σας πω ένα τραγούδι, λίγο παράφωνα ίσως, αλλά θα το πω. Θα το πω ενώ εσείς θα κοάζετε και θα χορέψω πάνω στα βρώμικά σας πτώματα».

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ - ένα βιβλιο για το punk και το new wave (1975-1985)

Εκδότης    ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ
Χρονολογία Έκδοσης    Δεκέμβριος 1989
Αριθμός σελίδων 96   
Μετάφραση    ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ

Βιβλίο επικεντρωμένο  στο βρετανικό punk και το new wave της δεκαετίας 1975-1985. Το κείμενα του βιβλίου προέρχονται από μπροσούρες με το βιβλίο να χωρίζεται σε δύο ουσιαστικά κεφάλαια, το «Το τέλος της μουσικής» και το «Ο αργός θάνατος του rock n’ roll» που αντίστοιχα χωρίζονται σε υπο ομάδες.

Α. ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ 
Η Επανάσταση της Καθημερινής Αλλοτρίωσης 
Οι Αποχαυνωμένοι Λευκοί και το πανκ 
Επαναστατική Μουσική και Κρατική Ηθική 
Μουσική όλη τη μέρα κάνει τον... τεμπέλη πέρα 
Β. Ο ΑΡΓΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ROCK 'N' ROLL

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περισσότερο από κάθε άλλη μορφή τέχνης, η μουσική αποπνέει μια αίσθηση ζωής, εισάγοντας το παιχνίδι, τον έρωτα, το σεξ και τους ρυθμούς του σώματος. Ακόμα και αν προτίθεσαι να διαχωρίσεις τον Χέντριξ -μουσικό ισάξιο του Τσάρλι Πάρκερ- από τα ρεύματα που δίχασαν την Αμερική στα τέλη της δεκαετίας του '60, αυτό είναι κάτι αδιανόητο. Η Ποπ καταστρέφει τη μουσική, πάρτε για παράδειγμα την ψυχαγωγία. Πριν ο καπιταλισμός αρχίσει να παράγει μαζικά την διασκέδαση σαν εμπόρευμα, οι άνθρωποι την δημιουργούσαν μόνοι τους. Πριν γίνουν εμπορεύματα τα τραγούδια και τα μουσικά όργανα, οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούσαν να τα παράγουν μόνοι τους· και αυτό έκαναν. Η καπιταλιστική διασκέδαση σημαίνει ν' αγοράζεις εισιτήριο για τον κινηματογράφο, τη συναυλία, το γήπεδο κ.λ.π και να το "καταναλώνεις". Φυσικά δεν υπάρχει τίποτα το κακό σ' αυτή καθαυτή τη μαζική διασκέδαση, σαν ένα μέσο ψυχαγωγίας. Υπάρχει όμως η τάση αναγωγής "κάθε" μορφής ψυχαγωγίας σ' αυτό το τυποποιημένο πρότυπο: συμβατική, παθητική, ούτε ατομική ούτε συλλογική, μη δημιουργική, μαζικά παραγόμενη.

Σάββατο, 1 Ιουλίου 2017

To giusurum παρουσιάζει τη νέα του συλλογή: The Indie Side of Music Vol.3 // The Secret Archives


KΑΤΕΒΑΣΤΕ ΑΦΟΒΑ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΑ!!!!


KATEBΑΣΤΕ ΤΟ ΑΠΟ Uploadfiles
 
KATEBAΣΤΕ ΑΠΟ FILEFACTORY


ή ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΤΗΝ ΑΠΟ  jumpshare

ή και απο τo filesfm

 EAN ΥΠΑΡΞΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤA LINK ΣΤΕΙΛΤΕ EMAIL Ή ΑΦΉΣΤΕ ΣΧΟΛΙΟ ΚΑΙ ΘΑ ΛΥΘΕΊ ΆΜΜΕΣΑ. ΕΠΙΣΗΣ ΕΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΗ ΣΕ flac κλπ. ΣΤΕΙΛΕ ΕΜΑΙL.

Το giusurum δημιουργήθηκε τον Απρίλιο του 2008 χωρίς συγκεκριμένο λόγο και σκοπό. Αυτά τα χρόνια (που τελικά περνάνε πολύ γρήγορα) καταφέραμε να κυκλοφορήσουμε δυο μουσικές συλλογές (2009, 2012) και ένα μουσικό DVD (2014). Δεν ξέρουμε για πόσο ακόμη θα υπάρχει και θα ανανεώνεται αλλά το σίγουρο είναι ότι η καλή μουσική δεν θα πάψει ποτέ να ακούγεται στα μέρη του giusurum.

Τώρα, βρισκόμενο πλέον στον δέκατο χρόνια ήπαρξής του, το giusurum σκαλίζει την μνήμη και τα συρτάρια του και παρουσιάζει την τρίτη του μουσική συλλογή αποτελούμενη κυρίως από ακυκλοφόρητα κομμάτια της Αγγλόφωνης μουσικής της χώρας.

Διαμαντάκια, που τα περισσότερα δεν είχαν την τύχη να βρουν τον δρόμο προς την επίσημη δισκογραφία, από αγαπημένες μπάντες που έχουν αφήσει το στίγμα τους και πάντα χωρίς μουσικούς περιορισμούς. Από πρωτόλειο punk και καθαρό ροκ και new wave, μέχρι indie pop και ακόμη παραπέρα. Κομμάτια από την μακρινή δεκαετία του 80 μέχρι και τις μέρες μας. Koμμάτια μιξαρισμένα ειδικά για τη νέα συλλογή μας. Όλα αγαπημένα εδώ στα μέρη του giusurum.

Να ευχαριστήσουμε όλους όσοι συνέβαλλαν να γίνει πραγματικότητα αυτή η συλλογή και ιδιαίτερα την Gloria Estebahn (ακόμη μια φορά) για το υπέροχο artwork που ετοίμασε.   

Και όπως συνηθίζουμε να λέμε "η σκυτάλη στην πραγματική πρωταγωνίστρια. Την μουσική”. Καλή σας και μας ακρόαση. 

Το track list της συλλογής:
1)Moot Point - Ανάρρωση  
2) Serpentine - Felicias voice in the cellar  
3)NEXT TIME PASSIONS  - A message to pretty  
4) Split Image - Habeas Corpus (2017 remix for Indie Side of Music Vol.III)  
5)Statues in Motion - Pinky Complex (Live at Death Disco, Athens)  
6)Common Sense - Suspended  
7)Flowers of Romance - It's Survival  
8)Fuzzy Nerds -Lying Underground (live at Ioannina Rock City Festival II)  
9)Yeah! - To the bone  
10)Petunia Pig - The rain it raineth  
11)Eko Tiger - Blue Point  
12)New Zero God -  Cloud Of Dreams (Cloudy mix for Indie Side of Music Vol.III)  

Ιούνιος 2017 
giusurum.blogspot.gr

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Ελληνικά fanzines και μουσική: Rollin Under (1985 - 1992)

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 

(Πηγή https://www.fanzines.gr/, backtomono)

Το Rollin Under ήταν πιθανόν το απόλυτο ‘80ς fanzine. Γεννήθηκε το 1985 στη Θεσσαλονίκη με πυρήνα τον Μπάμπη Αργυρίου και το ομώνυμο δισκάδικο όπου στεγάζονταν όλη η ροκ σκηνή της συμπρωτεύουσας. Σύντομα οι μουσικές ανησυχίες της ιστορίας αυτής βρήκαν στέγη με τη δημιουργία του κασετοlabel Lazy Dog Tapes που άρχιζε να βγάζει τα πρώτα νούμερά του εκείνη τη χρονιά. Όπως θα διαπιστώσετε από τα πρώτα του τεύχη δημιουργήθηκε κυρίως σαν ένα έντυπο που θα συνόδευε τις πρώτες κασέτες της Lazy Dog με πληροφορίες για τα γκρουπ που συμμετείχαν σ’ αυτές. Σύντομα όμως πλούτισε την ύλη του και μόλις οι κασέτες σταμάτησαν και η Lazy Dog πλέον έγινε δισκογραφική το έντυπο κατάφερε να σταθεί αυτόνομα. Τα δυο πρώτα τεύχη βγήκαν σε Α5 φωτοτυπία, μετά το μέγεθος έγινε Α4 και η εκτύπωση πιο καθαρή, ενώ από το τεύχος 20 και μετά το μέγεθος έγινε ακόμα μεγαλύτερο από το Α4 (αυτά τα τεύχη θα μου βγάλουν την Παναγία στο σκανάρισμα). Μάλιστα προς το τέλος που και που προστείθονταν και λίγο χρώμα κυρίως στα εξώφυλλα.  

“Απεβίωσε” στις αρχές των 90ς. Πρόλαβε τις πρώτες grunge σπίθες, τις όμορφες κιθαριστικές ποπ σκηνές του δεύτερου μισού των 80ς, χόρεψε για λίγο με τους acid και φάνκικους ρυθμούς του Madchester και τελικά εξέπνευσε λίγο πριν την κυκλοφορία του “Nevermind” που ουσιαστικά σηματοδοτεί την μουσική έναρξη των 90ς.  

Το Rollin Under είχε όλα τα γοητευτικά στοιχεία αλλά και κουσούρια των 80ς φανζίν. Η πανταχού παρούσα φωτοτυπία στα πρώτα τεύχη που πολλές φορές στραβοέβγαινε με αποτέλεσμα το σιχτίρισμα του μαγαζάτορα, η μία και μοναδική γραφομηχανή που με ευχέλαια παρακάλαγες να μη χαλάσει, οι φωτογραφίες που συχνά μετά στη φωτοτυπία ήταν ένα μαρτύριο, τα πρώτα σημεία διανομής, οι πρώτοι αναγνώστες. Μόνο που το Rollin Under σύντομα κατάφερε να βγει από το σωρό και τελικά να καταλήξει αυτό που είπαμε παραπάνω δηλ. το απόλυτο 80ς fanzine. Και αυτό έγινε γιατί πραγματικά είχε κάτι να πει.