Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Σαντιάγο της Χιλής, 11 Σεπτεμβρίου 1973

"..Σαν σήμερα το 1973 ολοκληρώνεται το πραξικόπημα του Πινοσέτ στην Χιλή με την εισβολή στο Προεδρικό Μέγαρο. Ο Αλιέντε βρισκόταν στο μέγαρο αρνούμενος να φυγαδευθεί και να σώθεί. Η ιστορία λέει ότι ο Αλιέντε αυτοκτόνησε με το όπλο που του είχε χαρίσει ο Κάστρο ώστε να μην πέσει στα χέρια του Πινοσέτ και των υποστηρικτών του..." 

more@http://giusurum.blogspot.gr/2016/09/43-im-feuer-bestanden-heynowski.html

O τελευταίος λόγος του Σαλβαδόρ Αλιέντε

"..Σίγουρα αυτή θα είναι η τελευταία ευκαιρία για μένα να απευθυνθώ σε εσάς. Η Πολεμική Αεροπορία έχει βομβαρδίσει τις κεραίες των Radio Portales και Radio Corporación. 

Οι λέξεις μου δεν έχουν πικρία αλλά απογοήτευση. Είθε να έρθει μια ηθική τιμωρία για εκείνους που έχουν προδώσει τον όρκο τους: Στρατιώτες της Χιλής, οι δικαιούχοι αρχιστράτηγοι, ο Ναύαρχος Μερίνο, ο οποίος έχει αυτοανακηρυχθεί ο ίδιος διοικητής του ναυτικού, και ο κ. Μεντόζα, ο οποίος επαίσχυντα μόλις χθες ορκίσθηκε πίστη και αφοσίωση στην κυβέρνηση, και ο οποίος έχει επίσης αυτοανακηρυχθεί αρχηγός της Carabineros [παραστρατιωτικής αστυνομίας]. 

Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα δεδομένα, το μόνο πράγμα που απομένει για μένα είναι να πω στους εργάτες: δεν πρόκειται να παραιτηθώ! Ευρισκόμενος σε μια ιστορική μετάβαση, θα πληρώσω την πίστη του λαού με τη ζωή μου. Και τους λέω ότι είμαι βέβαιος ότι οι σπόροι που έχουμε φυτέψει στην καλή συνείδηση των χιλιάδων και χιλιάδων Χιλιανών δεν θα μείνουν συρρικνωμένοι για πάντα.

Έχουν δύναμη και θα είναι σε θέση να μας εξουσιάζουν, αλλά η κοινωνική διεργασίες δεν μπορεί να εμποδιστούν ούτε από το έγκλημα, ούτε από τη δύναμη. 

Η ιστορία είναι δική μας, και οι άνθρωποι κάνουν την ιστορία. Εργάτες της χώρας μου: Θέλω να σας ευχαριστήσω για την αφοσίωση που είχατε πάντα, την εμπιστοσύνη που εναποθέσατε σε έναν άνθρωπο που ήταν μόνο ένας διερμηνέας της μεγάλης λαχτάρας για τη δικαιοσύνη, ο οποίος έδωσε το λόγο του ότι θα σεβαστεί το Σύνταγμα και το νόμο και έκανε ακριβώς αυτό. Σε αυτή την καθοριστική στιγμή, την τελευταία στιγμή που μπορώ ακόμα να απευθύνομαι σε εσάς, σας εύχομαι να επωφεληθείτε από το μάθημα: το ξένο κεφάλαιο, ο ιμπεριαλισμός, σε συνδυασμό με την αντίδραση, δημιούργησαν το κλίμα στο οποίο οι Ένοπλες Δυνάμεις έσπασαν την παράδοσή τους, την παράδοση που διδάχθηκαν από το στρατηγό Schneider και επιβεβαίωσαν με τον διοικητή Araya, θύματα του ίδιου κοινωνικού τομέα που σήμερα ελπίζει, με την ξένη βοήθεια, να κατακτήσει εκ νέου τη δύναμη να συνεχίσουν να υπερασπίζονται τα κέρδη τους και τα προνόμιά τους.

Απευθύνομαι σε εσάς, πάνω απ' όλα, στη σεμνή γυναίκα του τόπου μας, την Campesina που πίστεψε σε εμάς, τη μητέρα που γνώριζε την ανησυχία μας για τα παιδιά. Απευθύνομαι στους επαγγελματίες της Χιλής, τους πατριώτες επαγγελματίες που συνέχισαν να δουλεύουν εναντίον της στάσης που υποστηρίζεται από επαγγελματικά σωματεία, σωματεία ταξικά που υπερασπίζονται επίσης τα προνόμια της καπιταλιστικής κοινωνίας. 

Απευθύνομαι στη νεολαία, αυτή που τραγουδούσε και μας έδωσε τη χαρά της και το αγωνιστικό της πνεύμα. Απευθύνομαι στον άντρα της Χιλής, τον εργάτη, τον αγρότη, το διανοούμενο, εκείνον που πρόκειται να διωχθεί, γιατί στη χώρα μας ο φασισμός είναι ήδη παρών εδώ και πολλές ώρες – σε τρομοκρατικές επιθέσεις, σε ανατινάξεις γεφυρών, σε διακοπές σιδηροδρομικών γραμμών, σε καταστροφές αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου, ενόψει της σιωπής όσων είχαν την υποχρέωση να δράσουν. Ήταν υποχρεωμένοι. 

Η ιστορία θα τους κρίνει. Σίγουρα το Radio Magallanes θα σιγήσει, η ηρεμία και μεταλλικό όργανο της φωνής μου δεν σας φτάσει. Δεν πειράζει. Θα συνεχίσετε να την ακούτε. Θα είμαι πάντα δίπλα σας. Τουλάχιστον η μνήμη μου θα είναι αυτή ενός άνδρα αξιοπρεπή που στάθηκε πιστός στη χώρα του.

Οι άνθρωποι πρέπει να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους, αλλά δεν πρέπει να θυσιαστούν. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να αφεθούν να καταστραφούν ή να διατρηθούν από σφαίρες, αλλά δεν ούτε και να ταπεινωθούν. 

Εργάτες της χώρας μου, έχω πίστη στη Χιλή και το πεπρωμένο της. Άλλοι άνδρες θα ξεπεράσουν αυτή τη σκοτεινή και πικρή στιγμή προδοσίας που προσπαθεί να επικρατήσει. Να πηγαίνετε προς τα εμπρός γνωρίζοντας ότι, αργά ή γρήγορα, οι μεγάλες λεωφόροι θα ανοίξουν και πάλι και οι ελεύθεροι άνθρωποι θα περπατούν μέσα από αυτές για να χτίσουν μια καλύτερη κοινωνία. 

Ζήτω η Χιλή! Ζήτω οι άνθρωποι! Ζήτω οι εργαζόμενοι! Αυτά είναι τα τελευταία λόγια μου, και είμαι βέβαιος ότι η θυσία μου δεν θα είναι μάταια, είμαι βέβαιος ότι, τουλάχιστον, θα είναι ένα μάθημα ηθικής που θα τιμωρήσει το κακούργημα, δειλία και προδοσία..."

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Ακούστε (και κατεβάστε) στο bandcamp: The Indie Side of Music Vol​.​3 // The Secret Archives

 
Δύο μήνες μετά την κυκλοφορία της τρίτης μας συλλογής "The Indie Side of Music Vol​.​3 // The Secret Archives " πλέον αυτή είναι διαθέσιμη για ακρόαση και φυσικά για ελεύθερο κατέβασμα στην σελίδα μας στο  bandcamp.


Εκεί μπορείτε να κάνετε το ίδιο και με τις δυο πρώτες μας συλλογές



 

Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Ελληνικά fanzines και μουσική: Wake Up It’s ’66 (1996)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ KAI MONAΔΙΚΟ ΤΕΥΧΟΣ   
(Πηγή https://www.fanzines.gr/, Mountza #5)

Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη
Έτος: 1996  
Περιγραφή: Ο Chris ’66, ο Aπόστολος Κανακάρης και ο Αλέξανδρος Κλιμεντόπουλος κυκλοφόρησαν ένα και μοναδικό τεύχος αυτού του γκαράζ ζιν, σε 100(?) αντίτυπα.

"...Wake up it’s ’66!!! φανζίν με εγχρωμο εξώφυλλο στο χέρι, δακτυλογραφημένο με γραφομηχανή, αγγλική γλώσσα, πολύ αγάπη και μεράκι από τον Απόστολο Κανακάρη, τον Χρήστο Καλαφάτη που έκανε όλα τα σκίτσα κι εμένα (ΣΗΜ: Chris ’66). Τηλεφωνικές συνεντεύξεις με αμερική από καρτοτηλέφωνο, αλληλογραφία με “αναλογικό” ταχυδρομείο (τότε δεν ξέραμε καν τι είναι το internet), ξενύχτια, χαρές, στεναχώριες, 1 και μοναδικό τεύχος, υλικό για το δεύτερο ήταν έτοιμο, αλλά μπήκε και αυτό στο χρονοντούλαπο. (τελικά εκεί θα βρεις πολλά διαμάντια μάλλον ε;)."

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΑΠΌ (ΠΟΥ ΑΛΛΟΎ) ΤΟ scribd TOY ΦΙΛΟΥ Thanasis Zelianeos

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Ο Αϊνστάιν, o άνθρωπος και το σύμπαν

"..Ένα ανθρώπινο όν είναι ένα μέρος του όλου, που ονομάζεται "Σύμπαν", ένα μέρος περιορισμένο στο χρόνο και στο χώρο. Βιώνει τον εαυτό του, τις σκέψεις του και τα συναισθήματά του ως κάτι διαχωρισμένο από τα υπόλοιπα - ένα είδος οφθαλμαπάτης της συνειδητότητάς του. Αυτή η οφθαλμαπάτη είναι ένα είδος φυλακής για εμάς, που μας περιορίζει στις προσωπικές μας επιθυμίες και στην τρυφερότητα προς λίγα άτομα, τα πιο κοντινά μας. Ως αποστολή μας πρέπει να έχουμε την απελευθέρωση του εαυτού μας από αυτή τη φυλακή με το να διευρύνουμε τον κύκλο της συμπόνιας μας ώστε να αγκαλιάσουμε όλα τα έμψυχα όντα και ολόκληρη τη φύση με την ομορφιά της..".

To απόσπασμα ειναι μέρος επιστολής του Einstein και δημοσιέυτηκε το άρθρο του Walter Sullivan με τίτλο: "The Einstein Papers: A  Man of Many Parts," 
Yew York Times, 29 Mαρτίου 1972

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Ο Αριστοφανης και η φρονηση

"Άνθρωποι με φρόνηση πολλές φορές μαθαίνουν πολλά από τους εχθρούς τους. Η φρόνηση είναι ο πιο καλός φρουρός. Αυτό δεν διδάσκεται από τους φίλους, όμως ο εχθρός μάς αναγκάζει να το παραδεχτούμε. Από τους εχθρούς και όχι από τους φίλους μάθαμε να χτίζουμε ψηλά τείχη και να φτιάχνουμε μεγάλα πλοία, κι αυτό το μάθημα σώζει τα παιδιά μας, τα σπίτια μας και τα αγαθά μας."
Αριστοφανης

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Μουσικά ντοκιμαντερ: Cuba feliz (2000)

Όταν η κουβέντα πηγαίνει σε ντοκιμαντέρ για την (πλούσια) μουσική κληρονομιά της Koύβας, το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό όλων είναι αναμφίβολα το υπέροχο Buena Vista Social Club (1999) του Βιμ Βέντερς. 

Yπάρχει όμως ένα ακόμη (και ίσως ακόμη περισότερα) που όποιος θέλει να καταλάβει το τι και το πως της Κουβανέζικης μουσικής θα πρέπει να δει. Αναφερόμαστε στο Cuba Feliz του Karim Dridi που κυκλοφόρησε ένα χρόνο μετά το Buena Vista Social Club, το 2000. 

To Cuba Feliz ακολουθεί τον 76χρονο Κουβανό μουσικό του δρόμου Miguel Del Morales, γνωστό και ως El Gallo (Ο Κόκορας), καθώς ταξιδεύει σε όλη την χώρα μαζί με την κιθάρα του παίζοντας  (μουσική) σε σπίτια φίλων, σε μπαρ, στις γωνίες των δρόμων, σε αυλές και σε κλιμακοστάσια. Η πλούσια φωνή του, χρωματισμένη από τσιγάρα και ρούμι, γαμάτη από ήλιο και βροχή, εξιστορεί τις χαρές και τις λύπες των συμπατριωτών του.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

O Henry Miller σχολιάζει τον Τροπικό του Καρκίνου

Ο Τροπικός του Καρκίνου (ή βόρειος τροπικός) είναι ένας από τους πέντε βασικούς νοητούς κύκλους γεωγραφικού πλάτους στη χαρτογράφηση της Γης. 

Ο Τροπικός του Καρκίνου είναι όμως και το γνωστότερο μυθιστόρημα του Αμερικανού συγγραφέα Henry Miller. Eίναι ένα από τα πιο καταλυτικά μυθιστορήματα στην ιστορία της λογοτεχνίας, το magnum opus του συγγραφέα, το οποίο και εκδίδεται το 1934 στην Γαλία και την Ευρώπη. Για περίπου 30 χρόνια ήταν στην λίστα των απαγορευμένων και δεν είχε κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ.

Ο ίδιος ο Miller είχε γράψει για το βιβλίο του:

«Αυτό δεν είναι βιβλίο. Είναι ένας λίβελος, ένα κακολόγημα, η δυσφήμηση κάποιου ανθρώπου. Δεν είναι βιβλίο στην κανονική έννοια του όρου. Καθόλου. Δεν αποτελεί παρά μια παρατεταμένη διαρκή προσβολή, δεν αντιπροσωπεύει παρά μια ροχάλα εκσφενδονισμένη στο πρόσωπο της Τέχνης, μια κλωτσιά στα μαλακά των Θεών, του Ανθρώπου, της Μοίρας, του Χρόνου, της Αγάπης, της Ομορφιάς του καθετί, του οποιουδήποτε θελήσετε. Σκοπεύω να σας πω ένα τραγούδι, λίγο παράφωνα ίσως, αλλά θα το πω. Θα το πω ενώ εσείς θα κοάζετε και θα χορέψω πάνω στα βρώμικά σας πτώματα».